środa, 2 grudnia 2015

Chroń halibuty !!!!!


 Jest największym przedstawicielem tej rodziny

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Północna część Atlantyku w rejonie okołoarktycznym od wybrzeży Kanady i Grenlandii na północy, poprzez strefę północnego obszaruMorza Północnego po Morze Białe, oraz do północnych obszarów Zatoki Biskajskiej. Sporadycznie spotykany w rejonie Morza Bałtyckiego.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Budowa ciała asymetryczna. Ciało owalnie wydłużone i mięsiste szarobrązowe lub oliwkowoszare, od strony spodniej barwa ciała jest biała. Łuska mała o gładkiej powierzchni. Otwór gębowy duży, sięgający aż do wysokości środka oka. Płetwa grzbietowa długa, która zaczyna się nad jej górnym okiem zaopatrzona w ponad 100 promieni miękkich.
Osiąga ponad 3,5 m długości przy masie sięgającej do 300 kg.

rekin młot

Rekiny należą do jednych z najstarszych zwierząt występujących na naszej planecie. Szacuje się, że zamieszkiwały oceany na 180 milionów lat przed pojawieniem się pierwszych dinozaurów. W oceanicznym ekosystemie pełnią niezwykle ważną rolę. Dzisiejsze gatunki nie zmieniły się na drodze ewolucji prawie od 60 milionów lat. Uzmysławia to, że proces zmian a przy tym ich przystosowanie zachodzi bardzo wolno. Każde nagłe zachwianie równowagi w środowisku, w którym występują jest dla nich zagrożeniem.

Rola rekinów w ekosystemie Jako zwierzęta znajdujące się na wierzchołku łańcucha pokarmowego, rekiny utrzymują równowagę biologiczną ekosystemu. Większe gatunki rekinów regulują liczbę innych drapieżników, morskich ptaków, fok czy nawet mniejszych przedstawicieli swojego gatunku. Zależności międzygatunkowe natomiast są ze sobą ściśle powiązane. Większe osobniki (np. rekiny rafowe) kontrolują liczbę mniejszych drapieżców, te z kolei jeszcze mniejsze, natomiast kolejne ściśle współpracują z rafą, czyszcząc ją z glonów, odpadków organicznych oraz mikroorganizmów. Każde zachwianie na poszczególnych szczeblach tej drabiny odbija się bezpośrednio na liczebności pozostałych populacji łańcucha i w konsekwencji na rafie, która "nie pielęgnowana" dusi się i umiera pod wpływem nadmiernej ilości glonów. Powyższy przykład to tylko jedna z ról jaką pełnią rekiny w utrzymaniu stabilności ekosystemu. Niektóre gatunki, jak żarłacz biały, rekin tygrysi czy białopłetwy, nie posiadają naturalnych wrogów oprócz pasożytów i patogenów. No i oczywiście oprócz człowieka.

Rekiny - zagrożony gatunek

Makrela

Makrela
Ciało wąskie, cylindryczne z dużym otworem gębowym w położeniu końcowym. Dwie płetwy grzbietowe. Grzbiet zielonkawy lub niebieskawy, spód jasny. Brak pęcherza pławnego. Dorosłe osobniki osiągają masę do 1 kg i długość do 50 cm.
Znalezione obrazy dla zapytania makrela

Chroń halibuty !!!!

rekin

Jakie skojarzenia wzbudzają w nas rekiny? Najczęściej na myśl przychodzą potężne szczęki, beznamiętne oczy i krwawe sceny z hollywoodzkich superprodukcji. Rekiny są postrzegane przez pryzmat legendy o żarłaczu białym - bezwzględnym zabójcy ludzi. Tymczasem to nie one są zagrożeniem dla człowieka, ale człowiek dla nich.
Liczebność rekinów zamieszkujących ciepłe rejony mórz i oceanów drastycznie spadła. W niektórych rejonach, jak np. w Adriatyku, nie ma ich prawie w ogóle. Nie ma też innych form życia – to obszary ekologicznej klęski, prawdziwie morskie pustynie.


                                           







Znalezione obrazy dla zapytania kiedy wyginą rekiny

Znalezione obrazy dla zapytania kiedy wyginą rekiny

rekiny w niebezpieczeństwie

Rekiny (fr. requin) – ogólna nazwa grupy gatunków, rodzajów, a nawet rodzin drapieżnych ryb chrzęstnoszkieletowych z podgromady spodoustych, charakteryzujących się opływowym, wrzecionowatym tułowiem, heterocerkalną płetwą ogonową, 5–7 otworami skrzelowymi umiejscowionymi tuż za głową.
W zapisie kopalnym szczątki rekinów znane są z warstw dewonu. Wiele gatunków jest poławianych dla mięsa, skór i tranu. Niektóre są niebezpieczne dla ludzi ze względu na możliwość pogryzienia – nawet śmiertelnego


Rekiny należą do jednych z najstarszych zwierząt występujących na naszej planecie. Szacuje się, że zamieszkiwały oceany na 180 milionów lat przed pojawieniem się pierwszych dinozaurów. W oceanicznym ekosystemie pełnią niezwykle ważną rolę. Dzisiejsze gatunki nie zmieniły się na drodze ewolucji prawie od 60 milionów lat. Uzmysławia to, że proces zmian a przy tym ich przystosowanie zachodzi bardzo wolno. Każde nagłe zachwianie równowagi w środowisku, w którym występują jest dla nich zagrożeniem.

Tuńczyk Błękitny, ratujmy go!

Wszystkie gatunki tuńczyków są popularne w handlu, a wiele populacji jest przełowionych. Podczas połowów tuńczyków często ma miejsce przyłów innych organizmów – w tym delfinów i żółwi morskich.
Największy złapany dotychczas osobnik tuńczyka miał 5 metrów długości i 900 kg wagi. Obecnie tak duże osobniki to rzadkość – głównie za sprawą intensywnych połowów. Za „okaz” uważa się obecnie tuńczyki mierzące „zaledwie” ok. 3 metrów i ważące ok. 300 kg.
WYSTĘPOWANIE
Głównie tropikalne akweny Atlantyku, Pacyfiku i mórz przyległych (np. Morza Śródziemnego), ale czasem też Morze Północne i Morze Barentsa.
STAN
Wiele gatunków tuńczyka znajduje się  pod ogromną presją i jest na skraju wyginięcia.
CZY WIESZ, ŻE?
Tuńczyk błękitnopłetwy jest gatunkiem ciepłokrwistym. Dzięki bardzo szybkiemu metabolizmowi i niezwykle wydajnemu systemowi wymiany ciepła jego ciało ma wyższą temperaturę, niż otaczająca je woda. Tuńczyk błękitnopłetwy jest jedną z najszybszych ryb – może rozpędzić się do 80 km/h